انجمن هنرهای تجسمی شهرستان خرم دره فعالیت خود را  چهار سال پیش تحت عنوان گروه طراحان کلک آغاز نمود و در نهایت در دی ماه سال 1384 به ثبت رسید . اعضای این گروه در ابتدا با چهار نفر شروع به کار کرد و کم کم علاقه مندان و هنرمندان دیگری به این گروه ملحق شدند که اکنون در حدود بیست و دو نفر میباشند که به صورت مستمر در زمینه های  مختلف هنرهای تجسمی فعالیت میکنند . لازم به ذکر است چهار عضو اولیه ی  گروه عبارتند از:حسین نوری ، ناصر مقدم ، مرحوم سعید کنعانی ، ابوالفضل بهرامی ، که این گروه را بنیان گذاری نمودند . این گروه ابتدا با سه جلسه در هفته کار خود را آغاز کرد . اساس کار این بود که افراد توانمندتر تجربیات خود را در اختیار افراد بی تجربه بگذارند این مسئله باعث ایجاد دوستی عمیقی میان اعضا شد تا با همدلی و اتحاد به کار خود ادامه دهند و البته مرحوم سعید کنعانی از فعالترین اعضای این گروه بود که در تشکیل این انجمن نقش بسزایی داشت ، ایشان در سانحه ی  تصادف دار فانی را وداع گفت و جمع دوستان را ترک کرد ( روحش قرین رحمت باد ) که یاد و خاطره اش  برای همیشه در این گروه باقی ماند . با پیشنهاد اداره فرهنگ و  ارشاد شهرستان خرم دره این گروه تصمیم گرفت تا فعالیت خود را در پوشش انجمن هنرهای تجسمی کلک ادامه دهد و تا کنون سه نمایشگاه توسط اعضای این گروه و یک نمایشکاه نقاشی کودکان و یک نمایشگاه مینیاتور برگزار نموده است .و کلاس های  هنری خود را اعم از کلاس آموزش نقاشی و طراحی بزرگسالان ، کلاس آموزش نقاشی کودکان ، سفالگری و مجسمه سازی در فرهنگسرای ارشاد برگزار مینماید.

تصوير سازی

در اکثر زبان های غربی مصور کردن را " ايلوستراليون " می گويند که به زبان ما می توان تصويرگری و

تصويرسازی و هنرمندش را " تصويرگر " ناميد . کار تصويرسازی عبارت از تجسم تصوير يک موضوع برای

نمايش بهتر فضای مطلب و در نهايت درک بهتر آن است . تصويرسازی و مصور کردن شما با ابزار طراحی و

نقاشی انجام نمی گيرد . بلکه امروزه طراحان و تصويرگران از هر طريقی و از امکانات بيانی هنرمند تصوير

ديگری برای به تصوير کشاندن موضوع استفاده می کنند . زيرا در واقع بيان تصويری در تمام هنرها يکسان

عمل می کند، هر چند که وسايل و شيوه های اجرايی آن با هم متفاوت است و اين تفاوت های اجرايی آن

ها با هم متفاوت است و در اين تفاوتهای اجرايی فقط گاهی مرزهای ظريفی را در بيان آنها ايجاد می کند ،

و در واقع می توان گفت که اين جزئيات بيانی به سان گويش های مختلف يک زبان عمل می کنند و در

اساس با يک ديگر تفاوت ندارند . 

سفال سازي

 سفال سازي رايج ترين حرفه ي هنري در ايران است كه منبع بي پاياني از اطلاعات هنريراجع به ساكنين اين سرزمين را در اختيار ما مي گذارد.ظرفهاي موجود در موزه ها كه تاريخ آنها از هزاره ي سوم تا اول قبل از ميلاد را در بر مي گيرد در نهاوند ، سيلك ،ساوه و شوش كشف شده اند كه به خاطر داشتن فرمهاي متنوع و تكنيكهاي مختلف بسيار قابل توجه اند . نقاشيهاي روي اين ظروف بسيار پيچيده است و اغلب شامل حيوانات و پرندگان مي شود .سده هاي ميانه شاهكارهاي واقعي سفال را به وجود آورد . تعداد زيادي از ظروف چيني بدل در مجموعه ي موزه ها وجود دارد كه به قرن دوازدهم مربوط مي شود . روزگاران طلائي توليد سفال در ايران ، در طي اين دوران چندين مركز توليد سفال در ايران وجود داشته اند است كه شامل ري ، كاشان ، نيشابور

همچون بخش طراحي اينك مي خواهيم بگوييم كه نقاشي چگونه به وجود مي آيد . وچگونه مي توان به يك اثر صريح و پخته / جاه طلبا نه ترين اصطلاح در مورد نقاشي رسيد . نقاشي درست نقطه ي مقابل طراحي و به ويژه اسكيس يا مطالعه اي في البداهه است . طراحي در واقع از تقسيم سطح كمپوزيسيون ودرنهايت از جزئيات تشكيل يافته است .طراحي چه با زغال و كرايون وچه با رنگ وقلم مواجه شده باشد در اصل قضيه فرقي نمي كند. رنگ عنصري است كه يك نقاشي از آن ساخته مي شود .ولي حتي كوچكترين   لكه ي رنگي شكلي است وخود بايد به حساب آيد .خواه با طرح خطي شروع كنيد وآن را عمل بياوريد وخواه با قلم مو شروع كنيد تا به شكلي با لبه هاي خطي برسيد .