مرا  كنار   تو  نقاش    پير  پير  كشيد

شكسته دست به سينه وسر به زير كشيد

ميان  بوم  نگاهت  هزار  رنگ  آميخت

درنگ كرد  و هزاران  دل  اسير  كشيد

در  ابتداي   خطوط   موازي   و   ممتد

به سوي قلب گره خورده عكس تيركشيد

گذاشت ساعت خودرابه روي ميز اتاق

عبور  ثانيه ها را  چه  بي نظير  كشيد

و روي صندلي چوبي اش نشست  آرام

سوار  حادثه ي  عشق   را  دلير  كشيد

گذاشت داخل  بشقاب  انار   سيب   هلو

و  بعد  من  را بي اشتها  و  سير  كشيد

هزار طرح سفيد  و  بنفش  جاري   كرد

مرا   كشيد  ميانش  ولي   چه  دير كشيد

كشيد  خط زد وخنديد وپاره كرد انداخت

و در كران افق نقش   مرگ ومير  كشيد

و رنگ روغن خود را  به هم زد و لرزان

صداي  پاي  خدا  رادر  اين  مسير كشيد